EN \ NL \ FR
print DeelDeel 

De droomwerkelijkheid is net zo echt als elke andere

Plaats nieuw bericht Plaats Reactie
Pagina 1 van 2Ga naar Pagina 1, 2  Volgende

Auteur  Bericht 
In-formatie
Nieuw lid
Nieuw lid
Berichten: 3
Lid sinds: 18-2-2016
Laatst gezien: 23-2-2016
LDs:
 
De droomwerkelijkheid is net zo echt als elke andere
BerichtGeplaatst: Do 18 Feb, 2016  Reageer met quote

Ik hoop dat ik hier een invalshoek kan geven op het fenomeen 'lucide dromen' - en dromen in het algemeen - waar nog maar weinig aandacht voor is. Terwijl je er wel een wetenschappelijke onderbouwing voor kunt geven.
Het is nu al een hele tijd dat ik studeer op het onderwerp dat wij leven in een 'virtuele werkelijkheid'. En ik wil daar graag eerst iets over vertellen. Nu vergt het wel wat om dat van de basis af uit te leggen hier, zonder dat dit een hele lap tekst wordt, maar ik ga een poging doen (en als je dan denkt dat je graag meer wilt weten dan kun je op mijn site verder kijken).

Wetenschappers neigen er steeds meer toe om aan te nemen dat onze werkelijkheid inderdaad een virtuele werkelijkheid is. Wat betekent dat alles in onze werkelijkheid gebaseerd is op 'informatie'. En wat is 'informatie'? Informatie is Bewustzijn. Want ga maar na: als ik je nu vraag 'waar ben je je nu bewust van?' Dan geef je waarschijnlijk antwoorden als: dat ik trek heb, dat ik muziek hoor, dat ik slaperig ben etc. Je ontvangt dus informatie via je 5 zintuigen. Ik vergelijk dat met dat je 'een datastroom' bent. Je ontvangt en verwerkt informatie op basis van je overtuigingen, waarden, levenshouding etc. Je laat op basis daarvan dus info binnenkomen en sluit info uit.

En dat uitsluiten van informatie doen we op allerlei manieren. We zijn bijvoorbeeld erg gewend om voor onze navigatie in deze werkelijkheid vooral onze 5 zintuigen in te zetten. En we zijn minder gewend om andere zintuigen in te zetten laat staan voorrang te geven zoals onze intuïtie of ons gewaar-zijn. Het gevolg daarvan is dat we vooral veel informatie ontvangen die onze 5 zintuigen op kunnen pikken. Maar andere informatie, die via meer subtiele zintuigen binnenkomt, heeft veel moeilijker toegang tot ons bewustzijn. En dat heeft nogal wat gevolgen voor hoe we onze werkelijkheid zien en beleven.

Hier zit volgens mij ook precies de link met 'lucide dromen' en met 'dromen' in het algemeen. Iemand die een lucide droom heeft die weet dat hij wakker is in een werkelijkheid die net zo echt lijkt als die waar we zijn als we als we wakker zijn. En toch zijn we steeds geneigd om te zeggen dat deze werkelijkheid 'echt' is en de droomwerkelijkheid niet (of als we zover zijn dat we de droomwerkelijkheid als 'echt' zijn gaan zien, dan kunnen we daar logisch gezien al is het heel subtiel toch onze twijfels over houden).

Vanuit de invalshoek dat onze werkelijkheid een virtuele werkelijkheid is, kom je echter tot de conclusie dat de droomwerkelijkheid net zo 'echt' is als de werkelijkheid waarin wij overdag leven. En andersom, ze zijn allebei niet 'echt' (in de zin van 'fysiek' en 'objectief'), want ze zijn allebei virtueel, gebaseerd op informatie en datastromen. Op een andere manier gezegd: het zijn gewoon verschillende 'kanalen' die onderdeel uitmaken van een groot bewustzijn systeem, waarin er vele virtuele werkelijkheden te vinden en te bezoeken zijn. Zoals ook die van onze lucide dromen.

Vanuit deze invalshoek gezien, is er zeker ook een verschil tussen 'dromen' en 'lucide dromen'. Mensen die lucide dromen hebben, hebben geleerd om wakker te zijn in hun droomwerkelijkheid. Ze hebben daar een 'vrije wil´ net zoals we hebben in ons alledaagse leven. En het mooie is dat we door de ervaring van lucide dromen, en dat kan ook op allerlei andere manieren, kunnen leren om ook via je wakkere bewustzijn nog heel andere dan de virtuele droomwerkelijkheid te bezoeken.
Want als je via je lucide dromen hebt geleerd dat je wakker kunt zijn in andere werkelijkheden dan deze (en je ziet die werkelijkheid dus niet meer als een droom maar als een andere virtuele werkelijkheid), dan kun je ook leren om wakker te zijn in andere werkelijkheden zonder dat je daarvoor hoeft te slapen. Je kunt je bewustzijn verder laten reizen als je dat wilt. En ook als je niet in slaap en aan het dromen bent. Ook dat vergt uiteraard oefening, maar als je je daartoe aangetrokken voelt dan is dat zeer zeker doenlijk.

Ik hoop dat ik het redelijk beknopt heb weten te houden, want het is niet m'n bedoeling om de lezer te overladen met informatie. En ik hoop tegelijkertijd dat het voor een eerste begin begrijpelijk genoeg is.

Dank voor je aandacht!




Laatst aangepast door In-formatie op Zo 21 Feb, 2016, in totaal 1 keer bewerkt
back to top
Dreamystivi
LD4all lid
LD4all lid
Berichten: 274
Lid sinds: 24-8-2005
Laatst gezien: 3-3-2017
LDs:
 
BerichtGeplaatst: Za 20 Feb, 2016  Reageer met quote

Hallo,

Interessant gezichtspunt, maar niet echt nieuw. In vele spirituele tradities weet men dit al heel lang. In het Tibetaans boeddhisme bijvoorbeeld heeft men dit al meer dan duizend jaar onderzocht en hier een heel stelsel van opgebouwd en een beoefening, droomyoga. Zij hebben uit ervaring al lang ontdekt, waar de wetenschap nu nog maar het tipje van de ijsberg begint te verkennen, nl. dat heel onze werkelijkheid een droom is, die van 's nachts, maar ook die van overdag. Toch maken zij wel nog een onderscheid, de droom van 's nachts bouwt zich meestal op uit informatie komende vanuit de geest zelf, de droom van overdag bouwt zich op uit informatie die van buiten deze geest lijkt te komen en dus gedeeld is. Onze droom 's nachts is dus meestal een private droom, onze droom overdag is eerder een gedeelde droom, meerdere individuen die elk wel in een eigen droom leven (eigen perspectief, eigen interpretatie, vervorming, projectie), maar wel op basis van een zelfde soort informatie.

In de advaita, dat meer in het hindoeïsme zijn oorsprong vind, maar tegenwoordig ook verder uitgewerkt wordt door westerse gerealiseerden, gaat men nog een stap verder, zij gaan er van uit dat we niet enkel in een droom leven (zowel 's nachts als overdag), m.a.w. in een virtuele wereld, maar dat de informatie (zelfs de schijnbaar gedeelde informatie van overdag) waarop deze virtele wereld gebaseerd is, op zich ook virtueel is. Zij gaan er namelijk uit dat er uiteindelijk geen afgescheidenheid bestaat, maar dat alle afgescheidenheid dus virtueel is. Er is aldus enkel maar één enkel gewaarzijn/bewustzijn en dit is geen indvidueel gewaarzijn, het is eigenlijk helemaal niet opgesplitst, non-dualistisch niet twee (ad avaita = niet twee). Het ene heeft zich schijnbaar opgesplitst in meerdere, meerdere perspectieven van hetzelfde, meerdere schijnbare zelven, waarbij een identificatie is gaan optreden van het ene, met die verschillende schijnbare zelven en dat die zich elk op zich als afgescheiden zijn gaan ervaren. Hetgeen dat wij aanduiden met "ik" onzelf, is dus een schijnbare afscheiding die op basis van identificatie zich is gaan ervaren als "ik" t.o.v. schijnbare anderen en een wereld buiten die ik. Dus alles is een droom, waarbij wij toevallig de droom ervaren vanuit één van de personages, maar eigenlijk is onze eigenlijk ware natuur, dat alles, dat geheel dat zich gaan identificeren is met één schijnbaar afgescheiden zelf, en al de rest is gaan ervaren als andere droompersonages en de droomwereld. En binnen dat schijnbare afgescheiden zelf gebeurt elke nacht nogmaals hetzelfde proces maar dan nog kleiner, nog meer opgedeeld, in de droom van 's nachts gaat dit zelf dat al schijnbaar afgescheiden is zich nogmeer opdelen, nl. in veschillende droompersonages en een droomwereld waarin deze bewegen, en gaat zich hier dan nog eens identificeren met maar één droomfiguur hetgeen het als "ik" ervaart, afgescheiden van alle andere droomfiguren en van de droom zelf, terwijl dit schijnbare ik gewoon heel de droom is met alle personages er op en er aan. Aldus de advaita.
colgate
Alles dus virtueel, en virtualiteit binnen virtualiteit, duizelingwekkend niet? colgate

De groeten,

Dreamystivi.


back to top
Majah
dream grower
Moderator
Majah heeft een LD4all Quest gehaald!
45
Berichten: 586
Lid sinds: 4-5-2014
Laatst gezien: 13-3-2017
LDs: 73
 
BerichtGeplaatst: Za 20 Feb, 2016  Reageer met quote

Dreamystivi schreef:
En binnen dat schijnbare afgescheiden zelf gebeurt elke nacht nogmaals hetzelfde proces maar dan nog kleiner, nog meer opgedeeld, in de droom van 's nachts gaat dit zelf dat al schijnbaar afgescheiden is zich nogmeer opdelen, nl. in veschillende droompersonages en een droomwereld waarin deze bewegen, en gaat zich hier dan nog eens identificeren met maar één droomfiguur hetgeen het als "ik" ervaart

Hee dat is interessant , zo kan je het ook bekijken, ja dat klinkt best wel aannemelijk...
Maar ook duizelingwekkend inderdaad draait


back to top
Majah
dream grower
Moderator
Majah heeft een LD4all Quest gehaald!
45
Berichten: 586
Lid sinds: 4-5-2014
Laatst gezien: 13-3-2017
LDs: 73
 
BerichtGeplaatst: Za 20 Feb, 2016  Reageer met quote

Hallo In-formatie, welkom op het forum welcome

Dank je wel dat je hier je invalshoek op dromen en lucide dromen deelt

Sinds ik met lucide dromen bezig ben, ben ik mij ook steeds meer gaan interesseren voor bewustzijn en realiteit. Lucide dromen maakt de concepten van bewustzijn en realiteit veel concreter, omdat je ze dan vanuit eigen beleving gaat ervaren, de invloed van bewustzijn en de relativiteit van de realiteit.

Ik heb trouwens ook het idee dat daar steeds meer over geschreven wordt, en dat er nu meer mensen daar mee bezig zijn dan eerder. Hartstikke spannend en interessant, alleen al om je aannames en overtuigingen eens op losse schroeven te zetten


back to top
Zoef
Eerste en Snelste
LD4all lid
56
Berichten: 658
Lid sinds: 14-7-2012
Laatst gezien: 23-3-2017
LDs: 338
Woonplaats: Amsterdam
 
BerichtGeplaatst: Za 20 Feb, 2016  Reageer met quote

Het geeft je wel te denken Dreamystivi. Ik heb wel eens het tegenovergestelde gedacht, er zijn veel meer sterren dan er ooit mensen geleefd hebben op deze aarde. Dus waarom zouden er niet net zo veel parrallele werelden bestaan waar ieder individu in zijn eigen wereld leeft. Met allemaal figuranten cq droomfiguren. Dus alles buiten het individu is virtueel. Je ondergaat daar een leerproces om jezelf op een hoger niveau te brengen voor een volgend leven of het leven na de dood. Ik geef direct toe dit is maar een van de vele mogelijkheden die er kunnen zijn. Hoe het echt is daar zijn we te dom voor, kunnen dat niet zien. Maar dat er misschien meer is dan dat alles ophoud als je dood gaat daar ben ik wel van overtuigd. En ik denk nu dat je net zo goed kan op gaan in een groter geheel als dat je individueel naar de hemel of naar een lager level gaat.

back to top
In-formatie
Nieuw lid
Nieuw lid
Berichten: 3
Lid sinds: 18-2-2016
Laatst gezien: 23-2-2016
LDs:
 
BerichtGeplaatst: Di 23 Feb, 2016  Reageer met quote

Beste allemaal,

Dank voor alle reacties, ik heb ze met veel interesse gelezen. En ga er graag stuk voor stuk op in.

@ Dreamistivy, dankjewel voor je mooie weergave van de manier waarop de Advaita. En voor zover ik weet zijn er ook andere oude wijsheidstradities die op een vergelijkbare manier kijken naar onze werkelijkheid. De Boeddha en Lau Tse zeiden als dat deze wereld een illusie is... In die zin is er inderdaad niks nieuws onder de zon. Het was ook niet mijn bedoeling om deze invalshoek als 'nieuw' te presenteren. Ik heb dit onderwerp vooral aangekaart, omdat ik merk hoezeer wij in en door onze cultuur van kleins af aan beïnvloed zijn door het wetenschappelijke perspectief dat er een objectieve wereld buiten ons bestaat. En wat het effect daarvan is op hoe we naar onszelf en anderen kijken. En of we dat vanuit 'liefdevolheid' kunnen doen (omdat je weet dat je niet echt afgescheiden bent van de ander en het andere). Of dat we veelal vanuit angst, geloof, verwachtingen etc. leven. Waardoor we niet nader tot elkaar komen.

In principe zou ik allereerst wel durven stellen dat dat wie wij zijn en waar we in leven ten diepste een 'mysterie' is, want ik denk dat het belangrijk is dat we kunnen zien en erkennen dat we vanuit ons menselijk bewustzijn (hoe diep dat ook ontwikkeld is) niet kunnen zeggen dat we 100% zeker weten hoe het zit. Een deel van het immense geheel waar we onderdeel van zijn, kan door ons niet gekend worden.
Maar de westerse geest kan vaak niet uit de voeten met de oosterse wijsheidstradities, omdat die niet analytisch/logisch uit kunnen leggen waarom we dan zouden leven in een droom. Dus vind ik het hoopgevend dat er nu westerse wetenschappers zijn, die zelf op zoek zijn gegaan - via hun eigen bewustzijn - naar 'de binnenkant' van onze werkelijkheid. Dus in plaats van alsmaar experimenten te doen naar hoe 'deeltjes en natuurkundige wetten' werken, zijn zij gaan kijken naar de binnenkant: naar bewustzijn zelf. En dat is voor veel mensen in onze samenleving naar ik hoop een manier om na te kunnen gaan denken over of de werkelijkheid wel echt in elkaar steekt zoals we geleerd krijgen op school.

Waar ik me vooral mee bezighoud is mijn steentje daaraan bijdragen, daar waar mensen op zoek zijn naar juist dat steentje.
Ik heb zelf een tijd lang les gehad in de traditie van de Advaita, en het is mijn ervaring dat mensen die zich via zo'n weg bezighouden met 'de werkelijkheid' die wetenschappelijke inzichten helemaal niet nodig hebben. Ze weten op een bepaald niveau van hun wezen al hoe 'het zit'. Er is een direct weten. Maar dat geldt voor de meesten van ons niet. Dus vandaar dat ik het leuk vind om vanuit die invalshoek te praten onder meer over de lucide dromerij waar we het hier over hebben. En het is ook fantastisch dat meer lucide dromers zich kunnen gaan realiseren dat ze helemaal niet eerst hoeven te slapen om met een wakkere geest een andere werkelijkheid binnen te stappen. Het is toch geweldig dat we dit allemaal en met elkaar kunnen onderzoeken!
Dus veel dank voor de invalshoek die jij aanbracht, want dat brengt weer van alles bij elkaar.

@ Mayah, wat leuk om zo welkom geheten te worden! Het is bijzonder om te zien dat de aandacht voor lucide dromen je weer verder op je pad kunnen brengen als het gaat om vragen over, zoals jij schrijft, 'bewustzijn' en 'realiteit'. Ik denk ook dat een van de dingen die dit forum zo waardevol maakt, is dat je van alles tegenkomt dat je aan het denken zet. En dat mensen dat vooral doen vanuit ervaringen die ze in en via hun eigen bewustzijn opdoen. Dat maakt het boeiend en leerzaam, omdat iedereen zijn eigen stukje van een immense puzzel heeft. Precies zoals je zegt: alleen al om je aannames en overtuigingen eens op losse schroeven te zetten...

@Zoef, ja heeel boeiend om je te bedenken dat er parallelle werelden bestaan waar elk individu in zijn eigen wereld leeft (en ik zou dan zeggen: in zijn eigen virtuele werkelijkheid leeft). Ik ervaar dat er een groot bewustzijn systeem is, waar elk van ons een kleine bewust-zijn unit van is. Het het grote systeem is een virtueel systeem dat via onze ontelbare ervaringen informatie opdoet (en je kunt via jouw bewustzijn andere virtuele werkelijkheden in dat systeem bezoeken, zoals je via lucide dromen ook doet, en zo genereer je ook weer nieuwe ervaring = informatie). Via al die informatie evolueert het systeem... wat betekent dat het alle inkomende informatie steeds ordent. Op een nieuwe niveau brengt, zodat het van daaruit weer nieuwe betekenisvolle informatie kan genereren. Zo houden systemen zichzelf in stand en ontwikkelen ze ook.
Dus gedachten zoals jij die beschrijft, zouden wel eens manieren kunnen zijn waarop je informatie aan het systeem toevoegt. Want dat is wat een mens als 'bewustzijn-unit met een eigen vrije wil' volgens mij hier komt doen, oneindig ontdekken! wink


back to top
Dreamystivi
LD4all lid
LD4all lid
Berichten: 274
Lid sinds: 24-8-2005
Laatst gezien: 3-3-2017
LDs:
 
To be or not to be? That is the question!
BerichtGeplaatst: Wo 09 Mrt, 2016  Reageer met quote

Zoef schreef:
Het geeft je wel te denken Dreamystivi. Ik heb wel eens het tegenovergestelde gedacht, er zijn veel meer sterren dan er ooit mensen geleefd hebben op deze aarde. Dus waarom zouden er niet net zo veel parrallele werelden bestaan waar ieder individu in zijn eigen wereld leeft. Met allemaal figuranten cq droomfiguren. Dus alles buiten het individu is virtueel.

Interessant, zo zie ik het ook wel, maar dan weer net ietsje anders. Volgens mij leven wij inderdaad allemaal in een paralelle wereld, "schijnbaar" toch, want de wereld die we waarnemen is misschien gewoon schijn, en voor iedereen anders. Dus, eigenlijk leven we wel in dezelfde wereld, of beter gezegd komen we voort uit dezelfde bron, maar identificeren we ons elk met een ander stukje van die wereld, van het geheel, en ervaren zo een wereld binnen dat stukje, waar me ons mee identificeren en de rest buiten ons, de wereld zoals we denken dat die is, vanuit dit beperkte gezichtspunt. En die wereld ziet er vanuit elk gezichtspunt anders uit, m.a.w. we leven allemaal in onze eigen virtuele wereld, onze eigen projecties vanuit dat beperkte gezichtspunt.
Maar, en hier wil ik gewoon uw model uitdagen, indien je hier zin i n hebt natuurlijk, dat wil nog niet zeggen dat die werelden echt nooit met elkaar overlappen. Als jij beweert dat wat je nu leest enkel in jouw wereld geschreven staat, dan ontken je eigenlijk mijn bestaan. Om het met jouw woorden uit te drukken is het dan een DC in jouw wereld die dit aan jou heeft geschreven, en komt het dus van jouzelf. Mooi hoor van je om mij zomaar helemaal te ontkennen.

Volgens de non-dualititeitsbeginsels, wat je terugvind in alle mystieke tradities (zowel in Oost en West), tradities die verlichting, het goddelijke, liefde, noem maar op... niet enkel beschrijven, maar trachten te ervaren door het individuele te overstijgen, heb je echter wel gelijk dat je mijn bestaan ontkent, want volgens hen is er geen twee, maar dan moet je ook je eigen bestaan wel ontkennen. wink

Waar ik naartoe wil is dat we best in acht houden vanuit welk gezichtspunt we iets proberen te beschrijven. In het boeddhisme maakt men onderscheid tussen absolute waarheid, dit is bijvoorbeeld dat en geen jij noch ik absoluut bestaan. En de relatieve waarheid, bijvoorbeeld ik besta relatief gezien als ik het perspectief inneem van een individu (het geheel dat zich gaat identificeren met een klein deeltje), dan is er binnen en buiten, ik en de ander. Dus als je het relatieve perspectief aanneemt, en je je eigen bestaan dus ervaart t.o.v. anderen, dan moet je anderen ook aannemen. Dan moet je aannemen dat ik relatief t.o.v. jou ook wel een bestaan heb, terwijl we beiden in absolute zin eigenlijk geen bestaan hebben. Als ik jou een klap geef, dan ervaar jij die klap wel degelijk. Dat is relatieve werkelijkheid en hiermee is meteen ook bewezen dat op dit niveau lijden bestaat (denk maar aan die klap). Op absoluut niveau, de enige echte onverdeelde waarheid, is er dus geen lijden, want er is niemand die kan lijden of lijden kan toebrengen aan iemand, er is alleen maar eenheid en in die eenheid verschijnen wel verschillende schijnbare individuen. Of die klap doet zeer omdat je het perspectief van een afgescheiden individu aanneemt. Stel je voor dat die identificatie zou stoppen, dan is er nog steeds een klap, en ook pijn, maar niet-iemand (geen identificatie) die die pijn gaat toe-eigenen.

Dus volgens deze zienswijze is alles buiten het individu dus inderdaad virtueel, net zoals jij het denkt, maar zij gaan nog een stap verder in te stellen dat ook het individu zelf virtueel is. Of in de analogie van de droom: niet enkel de dc's zijn virtueel, maar ook jij de droomfiguur, die dit schijnbaar allemaal ervaart, bent virtueel, alles is virtueel en komt allemaal voort uit één en dezelfde geest, nl. de geest van het individu dat ligt te slapen. Als je deze analogie doortrekt naar het individu dat ligt te slapen zelf, ook als deze wakker wordt, dan is iedereen buiten dit wakkere individu dus ook virtueel, maar ook het wakkere individu zelf, die dit alles hier rond jou schijnbaar ervaart, alles is dus virtueel en komt voort uit één en hetzelfde bewustzijn. Jij komt voort uit dat bewustzijn, ik kom daar uit voort, Majah , In-formatie komt daar uit voort, er zou dus misschien gewoon maar één bewustzijn bestaan, waaruit een diversiteit van verschijningsvormen kunnen voortkomen, zoals er uit één geest ook een diversiteit aan droomlandschappen en dc's kunnen voortkomen. En net zoals in de droom, hoewel er enkel maar ervaren is, gaat iets zich uit dit ervaren afsplitsen en de ik worden die alles buiten zich ervaart, en vooral, vergeet dit iets dat het dit gedaan heeft en raakt dus verwikkeld in deze identificatie, met alle gevolgen vandien, bijvoorbeeld pijn hebben als er een klap komt.

Waar ik alleen maar mee wil zeggen: ontken mijn bestaan niet, tenzij je je eigen bestaan ook ontkent, dan zijn we weer even, dan is het ok voor mij. siiw

En waar ik ook naartoe wou: die overlap waar ik het over heb is juist mogelijk omdat we ons schijnbare werelden verlenen aan één en hetzelfde bewustzijn. Daardoor, hoewel het lijkt dat er één wereld is en vele bewustzijnen, is dit misschien maar schijn en enkel schijnbaar zo vanuit dat ene deeltje bewustzijn dat zich schijnbaar afgesplitst heeft van het geheel en zijn eigen wereld gaat ervaren en daarbij ervaart dat zijn wereld dezelfde is als de anderen, want de anderen zien ook die boom staan (bvb). We hebben al een vermoeden dat dit niet klopt, waarom zou er anders altijd zoveel conflict zijn, als we allemaal dezelfde wereld zouden ervaren zouden we elkaar perfect begrijpen. Dus misschien is dit gewoon fout. Misschien is het in werkelijkheid juist andersom: en is er dus één bewustzijn en vele werelden, die weliswaar overlappen, hetgeen ik mijn wereld schrijf naar jou overlapt denk ik ergens wel in jou wereld, straks toch smile en dit komt niet doordat we dezelfde wereld ervaren, maar onze ervaring ontlenen aan eenzelfde bewustzijn. Maar voor jou kunnen mijn woorden totaal iets anders betekenen dan wat ik bedoel, vandaar onze werelden kunnen overlappen, maar zijn niet dezelfde. Het bewustzijn dat het ervaren mogelijk maakt is wel hetzelfde. Misschien, wie weet... .

Zoef schreef:
Je ondergaat daar een leerproces om jezelf op een hoger niveau te brengen voor een volgend leven of het leven na de dood. Ik geef direct toe dit is maar een van de vele mogelijkheden die er kunnen zijn. Hoe het echt is daar zijn we te dom voor, kunnen dat niet zien.

Correctie, als ik even mag: wij als beperkt individu met een geest die dualistisch denkt en enkel zo kan denken, kunnen dat niet zien. Onmogelijk. Ik kan nooit begrijpen dat ik eigenlijk niet besta, ik kan wel nog filosoferen over het feit dat misschien enkel ik besta in mijn eigen wereld, daarmee kan het ik zich toch nog in stand houden, maar ik kan nooit vatten dat ik eigenlijk niet bestaat, want dan is er geen ik meer om dit te vatten. Dat is als een slang die in zijn eigen staart zou bijten en zichzelf zou proberen opeten. Daarom kan volgens de advaita een individu, een ik, dus nooit verlicht worden, dat is een fabeltje. Het individu kan nooit de absolute (non-dualistische) werkelijkheid vatten, nooit, onmogelijk. Er zijn echter wel individuen (en dit over heel de wereld, zowel oost als west) die op één of andere manier die identificatie met dat individu zijn hebben opgegeven en wel praten over dat absolute, droomfiguren die in de droom van alledag beseft hebben dat ze dromen, en ook nog eens beseffen dat ze eigenlijk heel de droom zijn, maar uit mededogen toch via deze virtuele dc waar ze zich vroeger mee identificeerden, aan de andere dc's proberen uit te leggen dat ze eigenlijk niet bestaan als afgescheiden dc en dus beter ook deze identificatie zouden opgeven om te kunnen genieten van een absoluut bestaan zonder lijden.

Zoef schreef:
Maar dat er misschien meer is dan dat alles ophoud als je dood gaat daar ben ik wel van overtuigd. En ik denk nu dat je net zo goed kan op gaan in een groter geheel als dat je individueel naar de hemel of naar een lager level gaat.


En ik ben ervan overtuigd dat als die hardnekkige neiging om te identificeren met een deeltje nog niet doorbroken is dat je dan blijft identificeren met een individu die inderdaad eventueel een level hoger of lager gaat, maar hier nooit kan uit ontsnappen, eindeloos, tenzij die hardnekkige neiging tot een halt komt.
Vergelijk het weer met de droom, elke nacht opnieuw nemen we weer een droomfiguur aan waar we ons mee identificeren, dan een keer een nachtmerrie (niveau lager), een andere keer weer een mooie erotische droom (niveau hoger smile ), dit blijft eindeloos doorgaan, totdat je die identificatie kan doorbreken. (Op dreamview heb ik één iemand tegen gekomen die zo ver in zijn lucide dromen is gegaan dat hij bijna nooit meer een droomlichaam had in de droom, zelfs niet in de lucide droom, hij was gewoon de droom zelf...)
Het opgaan in het geheel, in onze thuis, daar waar we allemaal vandaan komen, zal misschien maar enkel kunnen gebeuren als we in dit leven die identificatie kunnen opgeven.

Wie weet... ik alleszins niet.


back to top
Dreamystivi
LD4all lid
LD4all lid
Berichten: 274
Lid sinds: 24-8-2005
Laatst gezien: 3-3-2017
LDs:
 
De slang zal nooit in zijn eigen staart bijten...
BerichtGeplaatst: Wo 09 Mrt, 2016  Reageer met quote

In-formatie schreef:
Ik heb dit onderwerp vooral aangekaart, omdat ik merk hoezeer wij in en door onze cultuur van kleins af aan beïnvloed zijn door het wetenschappelijke perspectief dat er een objectieve wereld buiten ons bestaat. En wat het effect daarvan is op hoe we naar onszelf en anderen kijken. En of we dat vanuit 'liefdevolheid' kunnen doen (omdat je weet dat je niet echt afgescheiden bent van de ander en het andere). Of dat we veelal vanuit angst, geloof, verwachtingen etc. leven. Waardoor we niet nader tot elkaar komen.

Volledig mee eens, en de realiteit is dat we meestal vanuit die angst leven hee, de angst dat ons afgescheiden ik tekort zou komen, of de wens om het te voeden, afkeer en aantrekking, waardoor we inderdaad het afgescheiden zijn meer en meer gaan benadrukken.
Moedig dat je dit onderwerp hebt durven aansnijden.

In-formatie schreef:
In principe zou ik allereerst wel durven stellen dat dat wie wij zijn en waar we in leven ten diepste een 'mysterie' is, want ik denk dat het belangrijk is dat we kunnen zien en erkennen dat we vanuit ons menselijk bewustzijn (hoe diep dat ook ontwikkeld is) niet kunnen zeggen dat we 100% zeker weten hoe het zit. Een deel van het immense geheel waar we onderdeel van zijn, kan door ons niet gekend worden.

Volledig mee eens, niet door onze identificatie met een afgescheiden ik.

In-formatie schreef:
Maar de westerse geest kan vaak niet uit de voeten met de oosterse wijsheidstradities, omdat die niet analytisch/logisch uit kunnen leggen waarom we dan zouden leven in een droom. Dus vind ik het hoopgevend dat er nu westerse wetenschappers zijn, die zelf op zoek zijn gegaan - via hun eigen bewustzijn - naar 'de binnenkant' van onze werkelijkheid. Dus in plaats van alsmaar experimenten te doen naar hoe 'deeltjes en natuurkundige wetten' werken, zijn zij gaan kijken naar de binnenkant: naar bewustzijn zelf. En dat is voor veel mensen in onze samenleving naar ik hoop een manier om na te kunnen gaan denken over of de werkelijkheid wel echt in elkaar steekt zoals we geleerd krijgen op school.

De vraag is of wetenschap hier het juiste middel voor is. Bij wetenschap is er altijd iemand die iets onderzoekt, dualiteit dus. Zelfs de wetenschap raakt hier mee in de knoop als ze naar steeds kleinere fenomenen gaan kijken. Hoe zat dat ook al weer in de quantum-fysica? Als je naar een deeltje kijkt gedraagt het zich als materie, als je er niet naar kijkt gedraagt het zich als een golf. Prachtig toch?
Ik vrees echter dat wetenschap als die slang in zijn eigen staart gaat bijten als het verder en verder gaat, het gaat zichzelf moeten ontkennen om het onbekende te kunnen vatten en dan is er geen wetenschap meer, dan is er mystiek.
Wetenschappers die te ver gaan, nl. zij die de eigen axioma's (aannames) in vraag gaan beginnen stellen en zo eigenlijk op de rand van het mystieke komen en gelijkaardige uitspraken beginnen doen als de mystici, worden altijd buiten de wetenschap gesmeten als lunatics, zwevers, ... .
Maar we hoeven niet te wachten op de wetenschap hee? Wij zijn onderzoekers van ons eigen bewustzijn, daar ligt immers het mysterie denk ik, alleszins niet buiten ons.

In-formatie schreef:
Waar ik me vooral mee bezighoud is mijn steentje daaraan bijdragen, daar waar mensen op zoek zijn naar juist dat steentje.

Super, bedankt, dat is heel mooi.


back to top
In-formatie
Nieuw lid
Nieuw lid
Berichten: 3
Lid sinds: 18-2-2016
Laatst gezien: 23-2-2016
LDs:
 
BerichtGeplaatst: Ma 14 Mrt, 2016  Reageer met quote

Quote:
De vraag is of wetenschap hier het juiste middel voor is. Bij wetenschap is er altijd iemand die iets onderzoekt, dualiteit dus. Zelfs de wetenschap raakt hier mee in de knoop als ze naar steeds kleinere fenomenen gaan kijken. Hoe zat dat ook al weer in de quantum-fysica? Als je naar een deeltje kijkt gedraagt het zich als materie, als je er niet naar kijkt gedraagt het zich als een golf. Prachtig toch?
Ik vrees echter dat wetenschap als die slang in zijn eigen staart gaat bijten als het verder en verder gaat, het gaat zichzelf moeten ontkennen om het onbekende te kunnen vatten en dan is er geen wetenschap meer, dan is er mystiek.
Wetenschappers die te ver gaan, nl. zij die de eigen axioma's (aannames) in vraag gaan beginnen stellen en zo eigenlijk op de rand van het mystieke komen en gelijkaardige uitspraken beginnen doen als de mystici, worden altijd buiten de wetenschap gesmeten als lunatics, zwevers, ... .
Maar we hoeven niet te wachten op de wetenschap hee? Wij zijn onderzoekers van ons eigen bewustzijn, daar ligt immers het mysterie denk ik, alleszins niet buiten ons.


Beste dreamystivy en andere co-creators,

Dankjewel weer voor je uitgebreide en boeiende reacties! Ik ben het helemaal met je eens: ons eigen bewustzijnsonderzoek is fundamenteel willen we zelf onze eigen antwoorden vinden op wie we zijn (en niet zomaar iets geloven van wat anderen daarover te zeggen hebben).
Mij helpt het bij dat eigen onderzoek wel om te lezen over hoe anderen dat onderzoek doen en wat hun bevindingen zijn, net zoals dat het hier waardevol is de bevindingen van anderen te lezen. En als er mensen zijn die dat onderzoek doen op een manier die anderen nog nooit zo hebben ondernomen, dan boeit me dat bij uitstek erg.
En ja, het is helemaal waar wat je zegt: alle wetenschappers die hier ook maar iets mee te maken willen hebben worden door hun collega's geridiculiseerd of genegeerd. Dus ik richt me juist ook graag naar de meest eigenwijzen onder hen, want die moeten vast iets te melden hebben dat een bedreiging is voor ' het wetenschappelijke geloof in onze materiele wereld'. Er zijn er dus die buiten de wetenschappelijke dualistische keurslijven hun werk doen. En dan kan er veel moois en zinnigs ontstaan, zo is mijn ervaring. Dat soort mensen stelt vervolgens ook ' het wetenschappelijke materialistische geloof' aan de kaak - waar we allemaal mee opgroeien. Wat dan weer leidt tot ontkrachting van dat geloof. En daar - denk ik - is onze virtuele wereld erg mee geholpen.

Mocht je meer willen lezen hierover, dan vind je een blog dat ik erover schreef misschien interessant.
Ik zet de link er even zo in want via de URL-knop leek het er niet overzichtelijker op te worden wink5

www.deja.nu/#!De-virtuele-werkelijkheid-stand-van-zak en-in-de-21ste-eeuwse- wetenschap/v0h56/56aa6ea20cf2f766058d552e


Veel dank nogmaals!


back to top
Dreamystivi
LD4all lid
LD4all lid
Berichten: 274
Lid sinds: 24-8-2005
Laatst gezien: 3-3-2017
LDs:
 
als er geen object bestaat, bestaat er dan wel een subject?
BerichtGeplaatst: Wo 16 Mrt, 2016  Reageer met quote

In-formatie schreef:
www.deja.nu/#!De-virtuele-werkelijkheid-stand-van-zak en-in-de-21ste-eeuwse- wetenschap/v0h56/56aa6ea20cf2f766058d552e

Snel even diagonaal gelezen, heb nu niet al te veel tijd, en ja, allemaal zeer interessant. Het komt al aardig in de buurt van mystiek, advaita, dzogchen, ... .
Heel verhelderend. Bedankt.

Het enige wat ik vanuit vooral advaita perspecitief nog niet helemaal compleet vind, is dat er schijnbaar van uitgegaan wordt dat er iemand is die de informatie ontvangt, terwijl de advaita beweert dat zelfs die iemand er niet is, maar op zich ook gewoon maar informatie is, het is juist de opdeling tussen een binnen die de informatie van buiten schijnbaar ervaart, dat de bron is van heel wat problemen en lijden. De meesters van het verleden spraken daarom wijselijk over advaita (letterlijk geen twee).
Aan de andere kant schrijf je wel dat bewustzijn groter is dan enkel in ons, dus waarschijnlijk komt het toch wel op hetzelfde neer. Geen twee bewustzijnen, maar één allesomvattend en grenzeloos bewustzijn, bewustzijn dat gewoon zichzelf ervaart. Geen bewustzijn hier van binnen die een wereld daar buiten ervaart. Geen twee.

De spirituele tradities en gerealiseerde meesters zijn gewoon niet geïnteresseerd in een beschrijving (zoals je zelf ook in een eerder post hier aangaf: "die wetenschappelijke inzichten helemaal niet nodig hebben.". Zij zijn enkel geïnteresseerd in hoe je uit het kluwen geraakt, niet hoe het kluwen functioneert en waarom. En paradoxaal genoeg lijken zij allemaal te beweren dat je er nooit uitgeraakt, omdat die "je" die er probeert uit te geraken juist het probleem is. Het laten vallen van die "je", of die "ik", het individu, is blijkbaar de weg naar huis, ons oorspronkelijke staat van zijn.

Maar zoals je ook aangeeft, dit gaat voor ons westerse geesten wel een stapje te ver. Dus fijn dat je ons westerse geesten toch wat informatie stromen geeft waardoor we alleszins al de echtheid van onze buitenwereld kunnen gaan relativeren, dat brengt ons toch al een enorme stap dichter tot oosterse zienswijzen en tot het bewust beleven van onze werkelijkheid als een droom, op naar 24h/24h luciditeit, yeah!
Daarna kunnen we nog ons droomlichaam laten varen en opgaan in het geheel :D grin


back to top
Wortel
LD4all lid
LD4all lid
Wortel heeft een LD4all Quest gehaald!
24
Berichten: 47
Lid sinds: 27-2-2011
Laatst gezien: 23-11-2016
LDs: onregelmatig
 
BerichtGeplaatst: Ma 29 Aug, 2016  Reageer met quote

Goedemiddag,

ik ga ook even wat lullen.

Beetje oud topic al, maar wel interessant. Ik merk dat men wat negatief tegenover wetenschap is. Ik denk niet dat er een wetenschappelijk geloof is, of dat de wetenschap eigenwijs is. Er is slechts de wetenschappelijke methode. Die heeft ons zoveel gebracht. Uiteindelijk is meten weten. Wetenschappers controleren elkaar continu of er wel op een goede manier wetenschap is bedreven. Nieuw bewijs kan voor een revolutie zorgen, wat aangeeft dat wetenschap zo objectief mogelijk is. Ook wordt er al best wel een tijdje onderzoek gedaan naar het bewustzijn en de hersenen en daardoor kunnen we op een wetenschappelijk verantwoorde manier daar best wat over zeggen. Ik ben zelf bijna klaar met een wetenschappelijke opleiding, dus dit moest er even uit xd.

Ik wil dolgraag weten hoe alles in elkaar zit. Ik denk zelf dat het eerlijk is om zo dicht mogelijk te blijven bij wat we weten door meetresultaten en wat we kunnen aannemen door het toepassen van logica op de meetresultaten, de rest is slechts speculatie. Als je aanneemt dat meetresultaten de werkelijkheid reflecteren vind ik dit de meest eerlijke manier om erachter te komen hoe de natuur/alles in elkaar zit. Ik sta zeker open voor nieuwe ideeën maar zonder bewijsmateriaal of logische argumenten zal ik het niet snel aannemen. Dit resulteert wel dat ik soms moet zeggen: ik weet het niet. Maar dat is beter dan invullen met iets wat je gevoel je zegt of je omgeving, maar dat je niet kan verifiëren.

Ik merk vaak dat mensen (ook uit mijn omgeving) vanuit zichzelf graag van allerlei dingen willen geloven waar ze weinig tot geen logische redenen toe hebben. Dat is uiteraard ieders recht. Zo zit de psyche van de mens in elkaar. De mens is namelijk steeds op zoek naar relevantie en doelen in zijn leven. Ik probeer met mijn zoektocht naar de waarheid mezelf hier zo veel mogelijk voor te behoeden.

Ik respecteer ideeën van boeddhisme en hindoeïsme. Meer nog boeddhisme omdat dat soms aardig overeenkomt met wetenschapsfilosofie. Maar als er verder geen verifieerbare argumenten komen blijft het qua waarheidsgehalte een sprookje. En dan maakt het niet uit dat er miljoenen mensen in geloven, hetzelfde geldt voor het christelijk geloof of islam etc.

Het resulteert wel dat mijn ideeën misschien niet zo mooi, lief en zoetsappig zijn dan dat van andere mensen. Ik geloof namelijk niet in leven na de dood. Ik denk dat je veilig kunt zeggen dat we nu door meetresultaten weten dat denken, voelen, ons karakter, allemaal in je hersenen zit. Als we logica toepassen komen we erop uit dat ook het bewustzijn door je hersenen gegenereerd wordt. Zodra de hersenen geen zuurstof meer krijgen is er geen activiteit meer in je hersenen. Je denken/voelen/karakter is er niet meer. Je bent er niet meer.

Over virtuele werkelijkheid dan... Op dit moment lijkt het erop dat dit heelal een hologram is. Want als je dat aanneemt is quantum mechanica ineens compatible met relativiteitstheorie (Iets wat tot nu toe een heel groot probleem is in de natuurkunde) + computersimulatie ondersteunt het (voorzichtig bewijs). Dit zou betekenen dat de werkelijkheid inderdaad soort van virtueel is, namelijk een projectie van een veel simpeler heelal. We moeten wel voorzichtig zijn, want het bewijs is nog niet sterk en de ontwikkelingen in dit gebied veranderen snel.

Maar ook als dit niet zo blijkt de zijn is de beleving van een lucide droom natuurlijk erg vergelijkbaar met de werkelijkheid. Ik was een keer in een erg heldere LD en dacht: hoe kan dit allemaal zo gedetailleerd zijn... is dit allemaal nep? Echt ongelofelijk. Het bestaan van die LD is net zo echt als het bestaan van de 'echte wereld'. Ook emoties en je gedrag is wat mij betreft net zo echt in LD als in de 'echte wereld'.

Maar het grote verschil blijft uiteindelijk dat de informatie in een LD vanuit je onderbewustzijn komt en in de 'echte wereld' komt die van buitenaf. Daarom werken klokken niet in dromen en wel in de 'echte wereld'. Zelfs al is de 'echte wereld' ook virtueel, dan nog is dit verschil er.

Of is dit een te klassieke gedachte van mij? We weten nu door quantum mechanica wel dat de waarnemer de werkelijkheid bepaalt. Door de handeling van waarnemen worden elementaire deeltjes geforceerd zich op een bepaalde manier te gedragen. Bizar maar waar. De werkelijkheid zit verrassend vreemd in elkaar of ie nou virtueel is of niet.


back to top
Majah
dream grower
Moderator
Majah heeft een LD4all Quest gehaald!
45
Berichten: 586
Lid sinds: 4-5-2014
Laatst gezien: 13-3-2017
LDs: 73
 
BerichtGeplaatst: Di 30 Aug, 2016  Reageer met quote

Hallo Wortel bye

Hartstikke leuk dat je ook wat komt lullen! :D

Wortel schreef:

Het resulteert wel dat mijn ideeën misschien niet zo mooi, lief en zoetsappig zijn dan dat van andere mensen. Ik geloof namelijk niet in leven na de dood. Ik denk dat je veilig kunt zeggen dat we nu door meetresultaten weten dat denken, voelen, ons karakter, allemaal in je hersenen zit. Als we logica toepassen komen we erop uit dat ook het bewustzijn door je hersenen gegenereerd wordt. Zodra de hersenen geen zuurstof meer krijgen is er geen activiteit meer in je hersenen. Je denken/voelen/karakter is er niet meer. Je bent er niet meer.

Ken je misschien het boek Eindeloos Bewustzijn van Pim van Lommel? Het is goed wetenschappelijk onderbouwd en laat de mogelijkheid open van een leven na de dood. Erg interessant, ik kan het je echt aanraden. Zo wordt het ineens mìnder vanzelfsprekend dat het bewustzijn door de hersenen gegenereerd wordt. Grappig he


back to top
Dreamystivi
LD4all lid
LD4all lid
Berichten: 274
Lid sinds: 24-8-2005
Laatst gezien: 3-3-2017
LDs:
 
BerichtGeplaatst: Vr 02 Sep, 2016  Reageer met quote

Hi Wortel, Maja en al de rest...

Wortel schreef:
ik ga ook even wat lullen.


Als er geluld wordt, doe ik graag mee colgate

Wortel schreef:
Beetje oud topic al, maar wel interessant. Ik merk dat men wat negatief tegenover wetenschap is. Ik denk niet dat er een wetenschappelijk geloof is, of dat de wetenschap eigenwijs is. Er is slechts de wetenschappelijke methode. Die heeft ons zoveel gebracht.


Ik ben alleszins niet negatief over wetenschap. Het is inderdaad een methode en een zeer goeie om relatieve kennis mee op te doen en te gebruiken, relatief, omdat wetenschap de werkelijkheid altijd opdeelt, in waarnemer en dat wat wordt waargenomen, in eenheden, in maten en gewichten. In die zin kan het enkel uitspraken doen over relatieve zaken, niet over absolute zaken.
En op relatief vlak heeft wetenschap inderdaad erg veel gebracht: gezondheid, ontwikkeling, ... ook wel niet zo goeie zaken, zoals atoombommen, chemische wapens, chemisch afval, co2 uitstoot, enz..., maar kom.

Maar op vlak van bewustzijn, hetgeen als je dit echt in jezelf onderzoekt niets relatiefs, maar iets absoluuts (ondeelbaar, eindeloos, oneindig) blijkt te zijn, schiet het gewoon tekort en wordt het een geloof, als uitspraken die wel degelijk geldig zijn in relatieve zin, doorgetrokken worden naar zaken die niet op te delen, meten, dualistisch begrepen kunnen worden.

Wortel schreef:
Uiteindelijk is meten weten.


Daar zeg je het. Of je kan het ook omkeren: weten is meten. Dus alles wat je kan meten, kan je weten. En ook, alles wat je niet kan meten, kan je dus ook niet weten. Sommige zaken zijn gewoon niet te meten en kan je dus ook niet weten en kan de schap der "weten" je dus ook niet helpen.
En dit geldt echt niet alleen voor bewustzijn, een zeer concreet voorbeeld is ons heelal. Het is onmeetbaar, als we gewoon logisch nadenken moeten we erkennen dat het oneindig is, als er al een einde zou zijn, wat zou er dan achter dat einde zijn, het grote niets? Maar dit grote niets heeft dan alleszins een begin, nl. daar waar het heelal eindigt, en alles wat een begin heeft, heeft toch ook een einde, waar eindigt het grote niets dan? En wat is er dan achter dit einde?

Zo zie je maar, hier kan (dualistisch) denken, weten, wetenschappen niet geraken, er is hier een ander soort "weten" voor nodig, wat geen weten meer kan zijn, want weten is opdelen, meten. Hier hebben we wijsheid voor nodig, een soort van weten, dat niet opdeelt, niet-dualistisch is en dus niet kan beschreven worden, want taal is dualistisch, het kan niet begrepen worden, want denken is dualistisch, het kan geen wetenschappen zijn, want meten is opdelen.

Wortel schreef:
Ook wordt er al best wel een tijdje onderzoek gedaan naar het bewustzijn en de hersenen en daardoor kunnen we op een wetenschappelijk verantwoorde manier daar best wat over zeggen. Ik ben zelf bijna klaar met een wetenschappelijke opleiding, dus dit moest er even uit xd.


Fijn dat je bijna klaar bent met een wetenschappelijke opleiding, maar dat wil toch niet zeggen dat je dan alles wetenschappelijk gaat moeten benaderen, toch? Als je dat zou doen, als je zou aannemen dat wat wetenschappen niet kan beschrijven, niet bestaat, dan maak je er een geloof van, niet? Dan is het geen tool meer om werkelijkheid te onderzoeken en beschrijven, dan wordt het een dogma.

Nu bewustzijn is iets waar wetenschappen het zachts gezegd toch wel moeilijk mee hebben. Omdat het misschien niet meetbaar is. Ik stel dit gewoon even als optie. Stel dat het niet meetbaar zou zijn, zoals het eindeloze heelal? Is wetenschappen dan het juiste instrument om er absolute uitspraken over te doen? Het is tenslotte niet meetbaar, meten is weten, is "weten"-schappen. Je kan wel uitspraken gaan doen over relatieve zaken, bvb. relatief t.o.v. de aarde draait de maan rond de aarde, relatief t.o.v. de zon, draait de aarde rond de zon en volgens metingen lijkt het er op dat ons heelal (zover als onze metingen reiken) relatief gezien (als we ergens een nulpunt vastleggen) lijkt uit te dijnen. Maar over de aard van het heelal, nl. zijn oneindigheid, kunnen er geen uitspraken gedaan worden, er kan alleen maar gemeten worden wat dit oneindig heelal als effect heeft op een relatief klein stukje binnen die oneindigheid.

Net zo is het misschien met bewustzijn. Men denkt bewustzijn te beschrijven, maar wat men beschrijft is hoe bewustzijn geregistreerd wordt in het lichaam. Als iemand via een lichaam bewust is van iets, dan registreert dit lichaam dit, dat staat onomstotelijk vast, men kan dan neuronen meten, elektrische ontladingen waarnemen in dat lichaam, meer specifiek in de hersenen. Maar dan beweren dat men bewustzijn gevonden heeft, is toch wel wat kort door de bocht niet? Men vindt wat men kan meten, nl. een effect van bewustzijn op de hersenen. Daarmee zeggen dat men bewustzijn kent zou hetzelfde zijn als door vertering te meten gaan beweren wat voedsel is. Het voedsel heeft een effect op het lichaam, maar door dat effect te meten, weten we niets over dat voedsel zelf.
Net zo met bewustzijn, het is voedsel voor het lichaam, het heeft effect op het lichaam, maar anders dan bij voedsel, blijkt heet geen vorm en afmetingen te hebben, kan het niet gelokaliseert, opgedeeld en gemeten worden. Althans dat beweren individuën die werkelijk op zoek gegaan zijn naar dat bewustzijn, wijze mensen, die de beperktheid van het denken inzagen en zich dus niet enkel op denken hebben beroept, maar op bewustzijn zelf, bewustzijn blijkt zich bewust te zijn van zichzelf, het is dat wat mogelijk maakt dat we kunnen kennen, maar het kan niet gekend worden, want enkel een object (ding, beeld, gedachte, effect op lichaam, neuron, elektrische ontlading) kan gekend worden door een subject (de waarnemer), enkel dualiteit kan gekend worden, non-dualiteit kan niet gekend worden, toch kan het ervaren worden als dualistisch denken tot rust komt, nl. in diepe meditatie, daar waar het onderscheid tussen iemand die mediteert, dat waarop gemediteert wordt en het mediteren zelf in elkaar verzinken en er enkel een ondeelbaar veld van bewustzijn dat zich bewust is van bewustzijn zelf overblijft. Het wordt altijd als oneindig, zonder centrum en zonder uiteinden ervaren, net als het heelal, maar ook als tijdloos, zonder begin en zonder einde, zonder ontstaan en zonder vergaan, zonder geboorte en zonder dood, en het wordt niet als iemand die iets ervaart ervaren, zonder subject (waarnemer) en object (dat wat wordt waargenomen), m.a.w. leeg, maar toch bewust, bewust van zichzelf, m.a.w. alles wat er in dat bewustzijn verschijnt, bestaat ook uit dat bewustzijn, er is geen opdeling meer, geen twee, advaita (niet-twee), rigpa (ondeelbaar gewaarzijn), dzogchen (alles omvattende grote perfectie), mahamudra (het grote zegel van de ondeelbare werkelijkheid zoals die is). En zij die dit ervaren hebben, wijzen allemaal naar dit als onze ware natuur: wij zijn dit bewustzijn, dus is er geen geboren worden en geen dood, geen subject, geen object, alleen lijkt dit zo voor het effect dat bewustzijn heeft op een lichaam dat door middel van dualistisch denken zichzelf opgedeeld heeft in een subject (ik) die de wereld (buiten zich) ervaart. En het is vooral de identificatie met dat denkbeeldige subject (door het denken geschapen, niet-tweeheid opgedeeld in twee, subject en object) dat maakt dat we alles dualistisch ervaren en beschrijven, ook dat wat maakt dat we dit kunnen doen, nl. bewustzijn.
En ook dat is niet juist uitgedrukt, eigenlijk blijven al deze wijzen een tijdlang in stilte, want het valt niet te beschrijven, het valt niet in dualistische taal uit te drukken, alles wat je er over zegt is fout, dus ook wat hierboven staat, allemaal fout, daarom wordt er meestal over gesproken via negaties: "niet dit, niet dat, niet beiden, noch geen van beiden" of niet-twee (zeggen dat het eenheid is, is ook al teveel) of in paradoxen.
Punt is dat onze brein dit niet kan vatten, het kan niet uit de dualiteit treden, denken kan hier niet komen, het kan dus niet beschreven worden, laat staan gemeten worden, er kan alleen maar naar verwezen worden, maar het gaat dan niet om de vinger die wijst (de vinger is dualistische taal, dualistische paradoxen, dualistische symbolen), maar om dat waar naar verwezen wordt (ondeelbaar bewustzijn, non-dualiteit).
Het kan enkel ervaren worden door bewust te worden van bewustzijn, hetgeen subject (bewustzijn) en dat wat het onderzoekt, het object (bewustzijn) weer met elkaar verbind. Men noemt dit een directe ervaring van bewustzijn (zonder tussenkomst van dualistisch denken), bewustzijn die zichzelf (bewustzijn) ervaart. Ofwel: dualiteit kort gesloten. ZAP! weg dualiteit. colgate

Wortel schreef:
Ik wil dolgraag weten hoe alles in elkaar zit.

Om te weten hoe alles (alle dingen) in elkaar zitten, heb je wetenschap nodig, directe ervaring van je bewustzijn (waarin alle dingen, inclusief de "jij" die wilt weten, verdwijnen in niet-opdeling) helpt je daar niet bij. Maar bewustzijn direct ervaren helpt wel om gelukkig, wijs en vrij te zijn, waar "weten hoe alles in elkaar zit" u dan weer niet bij kan helpen.

Wortel schreef:
Ik merk vaak dat mensen (ook uit mijn omgeving) vanuit zichzelf graag van allerlei dingen willen geloven waar ze weinig tot geen logische redenen toe hebben.


Dat is ook weer waar. Geloven dat alles bewustzijn is, is even zinloos als geloven dat sinterklaas bestaat, het heeft zin, zolang je cadeautjes krijgt, maar raar genoeg krijgen we die niet, als we geloven dat alles bewustzijn is of dat god bestaat of dat na de dood we naar de hemel gaan, toch blijven we er in geloven, net als dat we geloven dat materie ons gelukkig kan maken bijvoorbeeld, of geloven dat bewustzijn ontstaat uit materie bijvoorbeeld. Geloven dat bewustzijn vooraf gaat aan de materie is evengoed een geloof en even zinloos als geloven in sinterklaas. Beide opties open houden en op onderzoek gaan, zowel via kennis, als via wijsheid, is de meest zinvolle bezigheid die je kan doen.

Wortel schreef:
Ik respecteer ideeën van boeddhisme en hindoeïsme. Meer nog boeddhisme omdat dat soms aardig overeenkomt met wetenschapsfilosofie. Maar als er verder geen verifieerbare argumenten komen blijft het qua waarheidsgehalte een sprookje. En dan maakt het niet uit dat er miljoenen mensen in geloven, hetzelfde geldt voor het christelijk geloof of islam etc.


Zeer zeker, gezonde houding. Boeddhisme is trouwens ook een religie (ik zeg dit als boeddhist, de dingen zijn zoals ze zijn), maar er zijn verschillende zienswijzen in die religie, sommigen die erg op godsdienstig geloof lijken, en anderen, vooral non-dualistisch boeddhisme (dzogchen, mahamoedra, bepaalde strekkingen van zen ook wel denk ik). Deze zijn er omdat niet iedereen hetzelfde kan vatten. De meeste mensen kunnen het niet vatten dat wat we werkelijk zijn al boeddha is, dat onze ware natuur al verlicht is, dus deze krijgen een zienswijze voorgeschoteld met een pad om door bepaalde oefeningen en goed gedrag, vrijgevigheid enzo, de geest te zuiveren zodat het dat van een boeddha kan worden (hinayana). Sommigen kunnen vatten dat de boeddhanatuur al in henzelf aanwezig is en krijgen een zienswijze voorgeschoteld dat je door bepaalde visualisaties deze boeddhanatuur kan activeren, ontwaken (mahayana en tantrayana/vajrajana). Enkelen kunnen vatten dat er geen enkel onderscheid is tussen het licht van bewustzijn en de verschijnselen die uit dit bewustzijn ontstaan en krijgen een zienswijze dat er niets moet gebeuren, niets moet gerealiseerd, gewijzigd worden, niets moet gecultiveerd worden, niets moet geactiveerd worden, maar dat gewoon direct moet ervaren worden wat is (mahamudra, dzogchen).
Maar in al deze zienswijzen is de op wetenschap gelijkende ondertoon, nl. zoals de boeddha het zelf zei: "geloof niet wat ik zeg, onderzoek het zelf" en dat is het mooie er aan. Maar wees voorzichtig als je iets in het boeddhisme tegen komt, dat niet strookt met jouw beleving, er zijn verschillende zienswijzen, gooi het kind niet direct met het badwater weg.

Wortel schreef:
Het resulteert wel dat mijn ideeën misschien niet zo mooi, lief en zoetsappig zijn dan dat van andere mensen. Ik geloof namelijk niet in leven na de dood. Ik denk dat je veilig kunt zeggen dat we nu door meetresultaten weten dat denken, voelen, ons karakter, allemaal in je hersenen zit.


Denken is een functie van het lichaam, voelen is een functie van het lichaam, ons karakter is een uiting van beiden, hersenen zijn daar waar de herinneringen worden opgeslaan, maar bewijst dit dat bewustzijn, dat wat maakt dat we van dit alles, inclusief denken, gevoelens, ons karakter, ons lichaam bewust kunnen zijn, dat dit ook een functie is het het lichaam? Denken, voelen, karakter, lichaam, hersenen, dat alles sterft inderdaad als het lichaam sterft, maar bewijst dit dat bewustzijn, de potentialiteit om gewaar te zijn, ervaring te hebben ook sterft?
Hetgeen er wordt gezien in de hersenen is het registreren van bewustzijn via het opslaan van herinneringen, en daaruit wordt geconcludeerd dat bewustzijn ontstaat in de hersenen. Het zijn herinneringen die ontstaan in de hersenen en dit wordt klakkeloos op één lijn gebracht met bewustzijn. Telkens als dit registreren stopt (in de diepe slaap, in bewusteloosheid, in de dood) gaan wij er van uit dat er geen bewustzijn meer is, maar het enige dat we met zekerheid kunnen vaststellen is dat er in die momenten geen herinneringen meer geregistreerd worden in de hersenen. Dat is alles, meer kan je daar niet uit halen. Dat weet je met 100% zekerheid, dus je weet ook met 100% zekerheid dat dit registreren geboren is, zich ontwikkelt binnen de hersenen, en weer zal sterven, maar over dat wat mogelijk maakt dat er geregistreerd wordt, dat wat wijzen aanduiden als bewustzijn, weet je 0%, je kan er niets van weten, want weten is herinneren, zaken opslaan in je brein. Maar dat wat zich bewust is van het weten, van het zien, van het voelen, van het lichaam en dat wat zich ook bewust kan zijn van zichzelf, bewustzijn bewust van bewustzijn, dat is iets wat er misschien altijd is, nooit geboren is, en dus ook nooit zal sterven. Wetenschap kan dit niet weerleggen, daarom is het inderdaad een geloof, als je het aanneemt, maar in de plaats van het aan te nemen, kan je het ook zelf onderzoeken, maar dan moet je kunnen vatten dat denken jou hier niet kan helpen. Denken kan nooit direct bewust zijn van zichzelf, denken gebeurt via herinnering, via aannames, concepten, denken kan nooit buiten zichzelf geraken en kijken naar zichzelf. Maar bewustzijn kan wel bewust zijn van zichzelf, en doet dit elke nacht (in de diepe slaap) en doet zich dan logisch gewijze misschien ook gewoon voor na de dood van het registrerende lichaam. Het is niet omdat we er geen herinnering meer aan hebben, dat het er niet meer zou zijn. Voor die herinnering baseren we ons op ons denken, en het denken kan nooit toegang hebben tot iets dat het zich niet kan herinneren, in de diepe slaap, is er geen registratie, geen herinnering. M.a.w. wij verwarren bewustzijn met denken, als we niet meer denken, dan bestaan we niet meer, dan is er geen bewustzijn meer. Dat is wat denken er van maakt. Om hier uit te geraken, moet jij buiten het denken kunnen stappen, nl. in bewustzijn stappen, bewustzijn dat je bewust bent, zelfs in de diepe slaap. Yogi's in Tibet beschrijven dat ze 24h op 24h bewust kunnen zijn, dat bewustzijn continu blijft, als persoon, lichaam, denkend wezen kunnen ze enkel getuigen van die momenten waar ze herinnering aan hebben (opgeslaan in het lichaam, in de hersenen), maar als bewustzijn zelf, non-dualistisch direct ervaren van bewustzijn, hebben zij de wijsheid dat hun bewustzijn continu is, nooit begint, nooit eindigt en geen grenzen kent. Enkel door de identificatie met het lichaam en zijn denken los te laten, kan dit ervaren worden.


Wortel schreef:
Als we logica toepassen komen we erop uit dat ook het bewustzijn door je hersenen gegenereerd wordt.


Deze logica is enkel geldig als je er al van uit gaat dat bewustzijn en denken/herinneren gelijk zijn. Je kan het natuurlijk zo aannemen, maar wees je dan bewust dat het een aanname is, een axioma (een niet bewezen, maar als grondslag aanvaarde bewering), op basis waarvan je al de volgende stellingen gaat bewijzen.

Een ander axioma zou kunnen zijn dat hersenen bewustzijn registeren, als we dan logica toepassen dan genereren hersenen juist niets, maar is het verbindingen leggen, hetgeen kan vastgesteld, gemeten kan worden, puur het vastleggen van herinneringen.

Wortel schreef:
Zodra de hersenen geen zuurstof meer krijgen is er geen activiteit meer in je hersenen. Je denken/voelen/karakter is er niet meer. Je bent er niet meer.


Niet enkel als ze geen zuurstof meer krijgen, ook als het registeren gewoon stopt, in de diepe slaap, of in het bewusteloos vallen (hetgeen we zo noemen omdat we bewustzijn en herinnering met elkaar verwarren), dan verdwijnt denken, voelen, karakter, ben je er niet meer (tenminste als je je identificeert met dit alles). Dus ja, zeker, ook als de hersen geen zuurstof meer krijgen, ben je als "denker/voeler" er niet meer. Maar dit gebeurt zo vaak, toch blijft de potentialiteit tot bewustzijn onaangetast in al deze fasen. In de laatste fase weten we dit niet zeker, dus daar hebben we wat logica voor nodig om dit door te trekken, of toch tenminste om er voor open te blijven staan. Hoewel we na een diepe slaap, waarin denken/registeren/herinneren volledig is uitgeschakeld steeds weer wakker worden met het gevoel er toch nog te zijn, beweer jij dat we dan verdwenen zijn. Er moet continuiteit van bewustzijn zijn, anders zouden we 's morgen nooit zeggen "Oh, ik heb goed geslapen", naar wie verwijst die "ik" die goed heeft geslapen dan? Het kan niet verwijzen naar denken, want denken was er niet toen dat goed slapen er was, dus intuïtief (zonder ons te beroepen op ons verstand) voelen we aan dat wat we werkelijk zijn (onze ware natuur), niet dat denken is, maar het bewustzijn dat continu is, ook als er geen denken is, geen herinnering is. Ik denk dus ik ben, is dus gelukkig niet waar, want dan zouden we voortdurend verdwijnen en weer verschijnen, bestaan en weer niet bestaan. Het denken komt en gaat, dat wat van dit denken bewust is, blijft altijd aanwezig, alleen kan het denken zich dit niet herinneren. M.a.w. je identiteit ontlenen aan iets dat er niet altijd is, gewoon omdat we er geen herinnering aan hebben als het er niet is, is maar een raar idee, zo bekeken, nietwaar? Intuïtief doen we dit niet, intuïtief identificeren we ons met deze continuïteit (hetgeen wijzen bewustzijn noemen), maar met ons denken identificeren we ons altijd met het denken. In denken heeft alles een begin en een einde, dat is dualiteit, denken is dualiteit, het kan daar niet aan ontsnappen.

De droom is dan weer een interessant speciaal geval, we slapen dan, hoewel niet diep, maar het registreren (en dus herinneren) is weer in gang geschoten, maar de droom toont ons al aan dat we het lichaam, de zintuigen, niet nodig hebben om te ervaren, het enige dat nog werkt van ons lichaam is het registereren in de hersenen, zodat we het herinneren met ons denken. Neem dat weg en dan blijft er gewoon ervaren over zonder lichaam (hetgeen in diepe slaap gebeurd, en mogelijks gewoon doorgaat na de dood van het lichaam). Als je met lucide dromen bezig bent, weet je dat je niet alle dromen herinnert, betekent dit dat ze er niet waren, dat er geen ervaring was op dat moment? Het werd gewoon niet zo goed geregistreerd, zodat herinneren heel moeilijk is, in diepe slaap is er ook ervaring maar wordt het niet meer geregistreerd, waardoor het helemaal niet kan herinnerd worden met het denken, zo simpel is, het, allemaal vrij logisch toch? Je zuiver beroepen op je herinnering om je bestaan te bevestigen, is dus een niet zo wijze beslissing.
Ik ervaar dus ik besta, is dus een beter axioma als ik denk dus ik besta, bij deze laatste verdwijnt je identiteit voortdurend, bij de eerste is er continuïteit, alleen denken kent deze continuïteit niet, maar de continuiteit kent zichzelf wel, dus om dit eerste axioma te bevestigen, het axioma-zijn er dus van te ontnemen, m.a.w. bewijzen wat je aanneemt, moet je samenvallen met die continuiteit. Als je dit continu doet, dan ben je verlicht, maar dat is velen van ons jammer genoeg niet weggelegd, neemt niet weg dat je hier moment bij moment kort mee kunt samen vallen, gewoon door in een flits volledig bewust te zijn dat je bewust bent. Dan "weet" (ervaar) je dat het zo is, in dat moment toch even, en als die momenten zich meer en meer voordoen, dan krijgt dit "weten" dat eigenlijk geen weten is, maar een non-dualistisch niet weten, een zeker continutiteit, waardoor je ook als je er niet mee samenvalt maar gewoon volledig lichaam en geest belichaamd, en hetgeen er zich voordoet aan dit lichaam en die geest, er toch enige afstand blijft en een niet meer zo opgaan in het verhaal zich voordoet, dan ben je lucide in je waak-werkelijkheid, je weet ergens dat het allemaal maar een projectie is van bewustzijn zelf, jouw ware natuur, je weet dan dat alles nogal relatief is, dat lichaam en geest pijn kunnen hebben en ooit zullen sterven, maar je weet dan dat dit een droom is, een droom gedroomd door bewustzijn, jouw ware identiteit die blijft als de droom eindigt. Dan leef je wel in de wereld, maar ben je niet meer helemaal van de wereld, je bent dan vrijer, met minder zorgen en minder toegevoegd lijden (denken die nog meer lijden toevoegt aan wat er al is door wat denken kan vatten als werkelijk te aanzien).
Dit is mogelijk, maar wetenschappen (denken) zal jou daar nooit kunnen brengen.

Wortel schreef:
Over virtuele werkelijkheid dan... Op dit moment lijkt het erop dat dit heelal een hologram is. Want als je dat aanneemt is quantum mechanica ineens compatible met relativiteitstheorie (Iets wat tot nu toe een heel groot probleem is in de natuurkunde) + computersimulatie ondersteunt het (voorzichtig bewijs). Dit zou betekenen dat de werkelijkheid inderdaad soort van virtueel is, namelijk een projectie van een veel simpeler heelal. We moeten wel voorzichtig zijn, want het bewijs is nog niet sterk en de ontwikkelingen in dit gebied veranderen snel.


Dat komt al dicht in de buurt, maar nog steeds dat vasthangen aan iets substatieels, nl. een veel simpelder heelal. Het is nog simpeler als dat, dat simpele heelal is bewustzijn (het vermogen om bewust te zijn, bewustzijn dat zich enkel bewust is van zichzelf), alles wat er aan dat bewustzijn verschijnt (de projecties) verschijnen eigenlijk in dat bewustzijn en als bewustzijn), m.a.w. bewustzijn doet zich voor, projecteert zich in ontzettend veel komende en gaande belichamingen van zichzelf, maar het projecteert zich als zichzelf, er is geen twee, geen bewustzijn en een wereld, de wereld is bewustzijn dat geprojecteerd is inzichzelf. De projecties, jij en ik, kunnen zich weer bewust worden van hun ware natuur, nl. bewustzijn zelf, door gewoon het proces van denken dat alles opdeelt tegen te gaan, en gewoon unitair, onverdeeld weer bewust te zijn van dat wat bewust is, nl. bewustzijn dat zichzelf bewust is, non-dualistisch. Net als de projectie in de droom opeens doorheeft dat zijn identiteit niet die droomfiguur is, maar dat zijn ware identiteit de geest is waarin deze projectie en alle andere projecties zich voordoen, m.a.w. puur slapende geest die weet (zich bewust is) dat alles wat zich in die slapende geest voordoet, ook bestaat uit die slapende geest, er een projectie van is, inclusief de droomfiguur, de droomfiguur verdwijnt dan niet sowieso, die kan aangehouden worden om puur te gaan genieten van je eigen projecties, lucide dromen op en top (droomyoga). Of men kan de droomfiguur opgeven en weer samenvallen met de geest die ze voortbrengt en dan kan je de eindeloosheid van jezelf gaan verkennen (slaapyoga).
Zo ook kan je in deze wereld zijn, zonder er van te zijn (droomyoga in de waakwerkelijkheid, ofwel lucide leven) of kan je in diepe meditatie gaan, je bewust zijn dat je bewust bent en je eigen oneindigheid verkennen (slaapyoga in de waakwerkelijkheid, ofwel meditatie).

Wortel schreef:
Maar ook als dit niet zo blijkt de zijn is de beleving van een lucide droom natuurlijk erg vergelijkbaar met de werkelijkheid.


Ja zeker colgate Zeer, zeer vergelijkbaar. Het bewust kunnen worden in de droom gedroomd door de geest van de slaper, is ook mogelijk in de waakdroom gedroomd door bewustzijn. In het eerste geval besef je dan opeens dat je niet de droomfiguur bent, maar de persoon die aan het slapen is, en zowel de droomfiguur als heel zijn wereld waar die zich in beweegt geprojecteerd heeft. In het tweede geval besef je dan opeens dat je niet Wortel bent, maar bewustzijn die zowel Wortel als heel zijn wereld waar die zich in beweegt, inclusief dit forum, dreamystivi, majah, … projecteert.
Zeer verglijkbaar, inderdaad. Mooi toch hee?

Wortel schreef:
Ik was een keer in een erg heldere LD en dacht: hoe kan dit allemaal zo gedetailleerd zijn... is dit allemaal nep? Echt ongelofelijk. Het bestaan van die LD is net zo echt als het bestaan van de 'echte wereld'. Ook emoties en je gedrag is wat mij betreft net zo echt in LD als in de 'echte wereld'.


Tijdens de LD stel je de echtheid in vraag, dan zie je hoe wonderbaarlijk uw geest is en dat deze dit alles kan voortbrengen. Het is in de gewone droom, voor je lucide was dat alles echt echt leek, en je deze echtheid niet in vraag stelde.
Dat is hetzelfde als de wijze die zegt: "alles is illusie, alles is denkbeeldig", voor deze wijze lucide was geworden zei die dat niet, of zei hij het op basis van een geloof, maar was dit zo zinloos als geloven in Sinterklaas colgate

Wortel schreef:
Maar het grote verschil blijft uiteindelijk dat de informatie in een LD vanuit je onderbewustzijn komt en in de 'echte wereld' komt die van buitenaf. Daarom werken klokken niet in dromen en wel in de 'echte wereld'. Zelfs al is de 'echte wereld' ook virtueel, dan nog is dit verschil er.


Dan kan je maar met zekerheid zeggen als je zelf vaak lucide geweest bent in de waakdroom en jezelf ook hebt laten samenvallen met je de waakdroom zelf om zijn oneindige mogelijkheden te verkennen. In de niet lucide-droom zelf ben je er ook 100% van overtuigd dat alles echt is, net als je nu 100% overtuigd bent dat alles van een echte werkelijkheid komt, maar de informatie evengoed van uit bewustzijn zelf kan komen.
Of beter gezegd bewustzijn zou ook wel eens aan de basis kunnen liggen van die zogezegd "echte wereld" en dus die "echte wereld" zou best ook wel eens puur uit bewustzijn (informatie) kunnen bestaan, zonder echt substantieel te zijn.
Maar hier gaat de denkende geest helemaal van tollen.
En zo ver wil ik ook (nog?) niet gaan.

Wortel schreef:
Of is dit een te klassieke gedachte van mij? We weten nu door quantum mechanica wel dat de waarnemer de werkelijkheid bepaalt. Door de handeling van waarnemen worden elementaire deeltjes geforceerd zich op een bepaalde manier te gedragen. Bizar maar waar. De werkelijkheid zit verrassend vreemd in elkaar of ie nou virtueel is of niet.


Als je er naar kijkt gedragen ze zich als massa, als je er niet naar kijkt gedragen ze zich als golven (energie).

M.a.w. het is juist omgekeerd: de waarnemer (bewustzijn) creëert materie; en niet zoals je hierboven aangaf: hersenen (materie) die bewustzijn zouden creëren colgate

Het is maar hoe je het bekijkt.
Maar genoegd geluld voor vandaag, slaap zacht, droom helder, en leef bewust!

Dreamystivi.


back to top
Ansie
Stockholm
Moderator
Ansie heeft een LD4all Quest gehaald!
27
Chat Mods
Berichten: 2458
Lid sinds: 20-11-2005
Laatst gezien: 15-3-2017
LDs:
Woonplaats: Zweden
 
Re: De droomwerkelijkheid is net zo echt als elke andere
BerichtGeplaatst: Zo 04 Sep, 2016  Reageer met quote

In-formatie schreef:
Wetenschappers neigen er steeds meer toe om aan te nemen dat onze werkelijkheid inderdaad een virtuele werkelijkheid is.


Als ik (als wetenschapper) zoiets lees, dan denk ik altijd: Welke wetenschappers dan en in welke onderzoeken?

Met andere woorden: Geef ons de bronnen smile


back to top
Wortel
LD4all lid
LD4all lid
Wortel heeft een LD4all Quest gehaald!
24
Berichten: 47
Lid sinds: 27-2-2011
Laatst gezien: 23-11-2016
LDs: onregelmatig
 
BerichtGeplaatst: Di 20 Sep, 2016  Reageer met quote

thnx Dreamystivi, voor het uitgebreid uitleggen van hoe je het allemaal ziet, en wat voor jou boeddhisme is. Erg leuk om te lezen:)
Ik moet het eerst nog 53,5 keer doorlezen denk ik, maar wat me nu vooral bij blijft is dit: Wat heb je aan een bewustzijn als het zich niet kan registreren, dus niet kan denken/voelen/herinneren etc. En wat is het verschil tussen zo'n bewustzijn en niets? ohja, en hoe zit dat denk je met de evolutie en biologie. Welk wezen is wel geschikt voor bewustzijn registratie en welk niet?


back to top
Berichten van afgelopen:
Plaats nieuw bericht Plaats Reactie
Pagina 1 van 2Ga naar Pagina 1, 2  Volgende


print   DeelDeel 

Tijden zijn in GMT + 2 uur
Ga naar:  

LD4all ~ spreading the art and knowledge of lucid dreaming online since 1996 ~
created and copyright by pasQuale. All rights reserved.
Powered by phpBB © 2001,2005 phpBB Group ~